- Mogę dziś zostać w przedszkolu?
- Nie, do przedszkola zaczniesz chodzić po wakacjach.
- Uymmmh - mruknięcie dezaprobaty.
- Ale wiesz co, spotkamy się dziś z ciotką chcesz?
Ciotka jest, to dodam dla jasności obrazu MOJA ciotka, aktualnie ze złamaną ręka ukrytą w gipsie co jest okolicznością wysoce sprzyjającą, albowiem wiąże się z długim zwolnieniem lekarskim. Zwolnienie powoduje, że ciotka nadrabia zaległości w kontaktach towarzyskich i widuje się namiętnie z tymi z którymi normalnie nie ma jak się widywać czyli na przykład ze mną.
- Tak, zadzwonię i pojedziemy do ciotki do domu.
- Do domu to chyba nie pojedziemy, spotkamy się na neutralnym gruncie.
- Ale ja krótko byłam u niej w domu i ona ma... - głos tajemniczo obniżył się do uśmiechniętego szeptu - ... dwa kotki!
- To innym razem ciotkę odwiedzimy, teraz nie zdążymy,bo pojedziemy z nią do Ikei, to jest taki duży sklep.
- I co tam jest?
- Wszystko. Garnki, poduszki, łóżka, zasłony, zabawki i masa innych rzeczy. Pooglądamy je sobie chcesz?
- Tak, ale nie oczami! - zastrzeżenie było stanowcze
- A jak - trochę mnie zbiło z tropu
- No tak - tutaj nastąpiło wysunięcie wprzód prawej rączki i charakterystyczny dla chwytania kilkakrotny ruch palcami :)

Do Ikei pojechałyśmy, na oglądaniu oczami a nawet "no tak" się niestety nie skończyło. Helenka z wielką szybkością i zdecydowaniem chowała wszystkie znalezione mniejsze przedmioty (pluszaki, podkładki pod myszy, podpórki do książek i co tam jeszcze w oko jej wpadło) do szuflad wyeksponowanych szafek. Posprzątała bardzo ładnie w całej Ikei :)
A jak już wracałyśmy do domu (komunikacją miejską) to moje dziewczę westchnęło ciężko i z lekką pretensją wcale nie cicho zapytało:
- Mamo, no a gdzie jest ten mój Ojciec!

Pytanie o tyle uzasadnione że Ojciec bawi od kilku dni za granicami kraju.